Blog:

Locked-in syndroom van de lokale politiek

door Marco Derksen op

Locked-in syndroom van de lokale politiek

In NRC Handelsblad van gisteren een geweldig artikel van Frank Ankersmit, Hoogleraar Intellectuele Geschiedenis aan de RUG, over het 'locked-in syndroom van de lokale politiek'.

Ankersmit begint het NRC-artikel met een verwijzing naar het lot van Jean-Dominique Bauby, die op 42-jarige leeftijd werd getroffen door een zeer ernstige hersenbloeding. Totale verlamming was het resultaat. Zelfs het spreken was onmogelijk geworden. Maar zijn hersens functioneerden nog als vanounds. Ook kon hij alles wat er in zijn omgeving gebeurde en gezegd werd horen en begrijpen. Hij realiseerde zich dat door zijn verlamming de communicatie met de buitenwereld was afgebroken en dat hij in de meest letterlijke zin van het woord voorgoed in zichzelf was opgesloten. Medici spreken dan ook van het ‘locked-in syndroom‘. Bauby’s lot werd door Julian Schnabel in 2007 verfilmd in ‘Le Scaphandre et le papillon (The Diving Bell and the Butterfly). De film laat zien hoe Bauby en zijn omgeving via knipperen van zijn oog met elkaar communiceren (zie trailer hierboven).

Ankersmit gebruikt Bauby’s lot als metafoor voor onze hedendaagse democratie. In het geval van Bauby stonden aan beide zijden van de communicatiekloof volstrekt redelijke en verstandige mensen die uitstekend wisten wat er aan de hand was. Bauby’s artsen en familie wisten hoe hij er aan toe was en hijzelf kon alles horen en begrijpen wat hem gezegd werd. Desondanks was communicatie niet, of nauwelijks mogelijk.

Iets dergelijks doet zich voor in onze hedendaagse democratie. Politici en regering weten zo ongeveer alles over ons wat er over ons te weten valt. En uit kranten, tv, teletekst of internet kan de burger van zijn kant, alles te weten komen wat hij over regering en politici aan de weet wil komen. En toch is er niet of nauwelijks communicatie tussen beiden. Burgers klagen dat politici niet naar hen luisteren en politici klagen dat zij maar niet begrijpen wat er in de burger omgaat. Het is alsof onze overheden lijden aan een politieke variant van Bauby’s ‘locked-in syndroom’.

Alles over elkaar weten levert dus nog geen communicatie op. Misschien sluiten die twee elkaar zelfs uit. Je kunt van alles ‘over’ iemand weten, zonder iets ‘van’ iemand te weten in de zin dat hij/zij dat zelf verteld heeft. En eerst dat is communicatie!

Is het met de communicatie tussen politiek en burger op landelijk niveau al niet best gesteld, dan is die op het niveau van de gemeente zo ongeveer teruggebracht tot dat knipperen van Bauby met zijn ene oog. Eens in de vier jaar knippert de burger met zijn oog en dan is het voor vier jaar gedaan met de communicatie tussen burger en overheid.

Ankersmit gaat vervolgens in op de geschiedenis van de bestuursstructuur die wel moet leiden tot een locked-in syndroom van de lokale politiek. Hij laat zien hoe internationale, nationale en lokale besturen op verkeerde manier georganiseerd zijn en vergelijkt het met een auto die je gebruikt voor woon-werkverkeer maar nu ook per se wilt gebruiken verplaatsing binnen je eigen huis en voor intercontinentale reizen.

Absolute aanrader om te lezen!

Zie ook:
Landelijke partijen uitsluiten van raadsverkiezingen?

1 reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Marco Derksen is onderdeel van

Laatste blogs

Bekijk alle blogs (1415)
Contact