Op Marketingfacts hebben we het regelmatig over het ‘businessmodel’ van een bepaald concept. Maar wat is eigenlijk een businessmodel, hoe kom je tot een goed businessmodel en welke business-modellen onderscheiden we als we bijvoorbeeld kijken naar internet?
Wie vervolgens in de literatuur duikt valt direct op dat de term businessmodel eigenlijk nog heel jong is en pas echt wordt gebruikt vanaf de eerste internethype (de term staat bijvoorbeeld niet in de Britannica!). Wikipedia definieert de term ‘businessmodel’ als volgt:
(...) a conceptual tool that contains a big set of elements and their relationships and allows expressing the business logic of a specific firm. It is a description of the value a company offers to one or several segments of customers and of the architecture of the firm and its network of partners for creating, marketing, and delivering this value and relationship capital, to generate profitable and sustainable revenue streams. (...)
Wie vervolgens doorleest komt op verschillende conceptualisaties van businessmodellen zoals die van Chesbrough en Rosenbloom (2000), Hamel (2000), Linder en Cantrell (2000), Petrovic et all (2001), Gordijn (2002), Afuah en Tucci (2003), Osterwalder (2004) en Fetscherin en Knolmayer (2005).
Het concept dat me het meest aansprak en waarin ook is geprobeerd om alle bestaande concepten te verwerken is die van Alexander Osterwalder (Arvetica). Na zijn promotie-onderzoek (pdf) in 2004, heeft hij via zijn weblog Business Model Design and Innovation de afgelopen jaren verder gewerkt aan het volgende business model concept:

Osterwalder onderscheid hierin de volgende 9 bouwstenen:
Vragen die je bij ieder concept moet stellen zijn: wat ga je de klant bieden, hoe ga je dat produceren, hoe ga je dat aanbieden, wat kost het en wat levert het op? Schematisch ziet dat er als volgt uit:

Ik heb nog geen tijd gehad om eens wat online concepten volgens dit model uit te werken. Osterwalder heeft wel een aantal postings waarin hij ingaat op de businessmodellen van o.a. Google Talk, Massively Multiplayer Online Games (MMOG’s) en Skype. Zeker ook de moeite waard is zijn posting over specifieke businessmodel karakteristieken van Web 2.0.
Verder lezen:
Ben uiteraard benieuwd of er iemand is met een meer geschikter model of met interessante cases!