Tim O’Reilly geeft in What Is Web 2.0? een paar aardige quotes:
(...) One of the most highly touted features of the Web 2.0 era is the rise of blogging. Personal home pages have been around since the early days of the web, and the personal diary and daily opinion column around much longer than that, so just what is the fuss all about? (...)
(...) One of the things that has made a difference is a technology called RSS. RSS is the most significant advance in the fundamental architecture of the web since early hackers realized that CGI could be used to create database-backed websites. (...)
(...) It may seem like a trivial piece of functionality now, but it was effectively the device that turned weblogs from an ease-of-publishing phenomenon into a conversational mess of overlapping communities. (...)
(...) If an essential part of Web 2.0 is harnessing collective intelligence, turning the web into a kind of global brain, the blogosphere is the equivalent of constant mental chatter in the forebrain, the voice we hear in all of our heads. (...)
(...) While mainstream media may see individual blogs as competitors, what is really unnerving is that the competition is with the blogosphere as a whole. (...)
Dat de competitie ligt tussen mainstream en de blogosphere as a whole is een leuke gedachte.
Een vraag die je kunt stellen is, of het hele wisdom of the crowds principe niet een beetje overrated is en in hoeverre de kennis van de crowd inhoudelijk kan bijdragen aan het niveau van de discussie. Zou een community niet veel effectiever werken? Een leuk artikel hierover hadden we een tijdje terug op KnowledgeCafe waar een aardige discussie volgde.
Ik denk dat de wisdom of crowds gedachte hier wat ver gezocht is, maar ik geloof absoluut dat de kracht van de blogs niet zit in een individuele blog maar in de blogosfeer in zijn geheel. Heb het ooit al eens vergeleken met het telefoonnetwerk waarbij ik de blogs vergelijk als telefoontoestellen, rss-feeds, hyperlinks en trackbacks als de verbindingen en de blogosfeer als het netwerk. Met één telefoontoestel kun je niets, je hebt er op zijn minst twee nodig!
Leuke blog overigens dat KnowledgeCafe!
Bedankt :)
Volgens mij bekijk je wisedom of the crowds overigens een beetje vanuit het perspectief van een democratie, waarbij de massa bepaald wat waar is.
Het is een beetje als dancing with the stars. John de Wolff was dan wel niet de beste danser (volgens de mensen die er verstand van hadden: de jury), maar hij werd wel ronde na ronde door de massa gesteund. De vraag is dan of de crowd wel gelijk heeft.