Rod Beckstrom over zeesterren en spinnen


Een van de sprekers die me inspireerde tijdens The Next Web Conference was Rod Beckstrom. Beckstrom is een succesvol high tech entrepreneur en samen met Ori Brafman co-auteur van het boek ‘The Starfish and the Spider: The Unstoppable Power of Leaderless Organizations‘.

Beckstrom liet in zijn presentatie zien waarom gedecentraliseerde netwerken minder gevoelig zijn voor veranderingen dan gecentraliseerde netwerken. Hij gebruikte daarvoor de metafoor van zeesterren en spinnen.

Een zeester heeft geen centraal besturingsorgaan maar 5 (of meer) armen waarbij elke arm dezelfde organen bevat. Hak je een zeester in stukken, dan onstaan er meerdere zeesterren. Een spin heeft wel een centraal orgaan en als je die in stukken hakt dan is het dood.

Aan de hand van voorbeelden uit de geschiedenis zet Beckstrom zijn metafoor kracht bij. Hij laat zien hoe Hernan Cortas in 1519 in een periode van slechts twee jaar het machtige rijk van de Azteken veroverde en daarmee het begin inluidde van de Spaanse kolonisatie van Zuid-Amerika. Dit in tegenstelling tot de moeizame strijd die in Noord-Amerika werd gevoerd tegen de Apaches van indianenleider Geronimo.

Het grote verschil? De Azteken werden centraal aangestuurd vanuit Tenochtitlan (voorloper van het huidige Mexico-stad) terwijl de Apaches niet als eenn volk samenleefde maar bestond uit een groot aantal stammen die behoren tot het Noord-Amerikaanse indianenvolk de Athabasken.

<!– Changing Rules in Music Industry –>Changing Rules in Music Industry (Foto: Frank Janssen)
Vervolgens gaat Beckstrom naar de huidige tijd waarin hij de ontwikkelingen laat zien in de muziekindustrie. In de afgelopen decennia is de macht in de muziekindustrie heel langzaam verschoven van een groot aantal kleine muzieklabels naar 4 mediamagnaten die samen zo’n 80% van de omzet in deze industrie in handen hebben, namelijk Sony BMG, Universal Music Group, Warner Music Group, en EMI (Beckstrom heeft het over 5 partijen; wie is nu de vijfde?)

En toen kwam Napster, de eerste wereldwijd gebruikte muziekdeelservice die de muziekindustrie op zijn kop zette. Napster bereikte met 13,6 miljoen gebruikers in februari 2001 een hoogtepunt maar moest ten gevolge van diverse rechtzaken uiteindelijk toch sluiten (later als betaaldienst weer gestart). En zoals min of meer verwacht, stapten de gebruikers massaal over op alternatieven die nog slimmer de muziek decentraal verpreiden (via peer-to-peer) zoals eMule, KaZaA en BitTorrent.

Daarmee is de kern van Beckstrom’s boodschap duidelijk. Decentrale organisaties als Wikipedia, Grokster en YouTube hebben grote voordelen ten opzichte centrale organisaties als Britannica, Microsoft of CBS. Dat betekent overigens niet dat je alles decentraal moet organiseren (chaos?). Er bestaat een optimale mix tussen centrale en decentrale organisatie-elementen ook wel ‘sweet spot’ genoemd. Als voorbeeld noemt hij daarbij Citizendium.

CEO vs Catalyst (Foto: Frank Janssen)
Tot slot gaat Beckstrom kort in op de zogenaamde ‘katalysatoren’ (of ‘catalysts’). Mensen die in staat zijn om decentrale organisaties te creeren en in stand te houden. Katalysatoren hebben een aantal gemeenschappelijke eigenschappen zoals gemeende interesse in anderen, een groot netwerk, natuurlijke drang om anderen te helpen, emotioneel intelligent, vertrouwen in anderen en in decentrale organisatie, etc.

Zoals gezegd, Beckstrom heeft me weten te inspireren en dat betekent dat het boek ‘The Starfish and the Spider’ inmiddels op mijn verlanglijst staat voor deze zomervakantie.

Bronnen:
The Starfish And the Spider (Wikipedia)
Changing the Rules: Lessons from a Starfish World (ChangeThis.com)
Boekrecensie Bertrand Weegenaar (Managementboek.nl)
Boekrecensie Martijn Aslander
TV-interview FOX News

Internationale boekrecensies die de moeite waard zijn:
Red Hat Magazine

20 reacties

  1.  -  03 juni
      12:36

    Marco, ik ken het boek niet, maar wat je beschrijft vertelt maar een deel van het verhaal. Als je kijkt naar netwerken kan je een gedecentraliseerd netwerk grofweg onderscheiden in ‘random networks’ en ‘scale-free networks’. Het verschil tussen deze twee is groot.

    Een random netwerk kan je vergelijken met het wegenstelsel. Elke ‘node’ heeft een bepaald aantal connecties, gemiddeld heeft geen node erg veel connecties.

    Een scale-free netwerk kan je vergelijken met de vliegvelden in de VS; er zijn een aantal grote hubs en veel kleine vliegvelden. Er zijn dus nodes met erg veel connecties.

    Scale-free netwerken zijn overal, van sociale netwerken tot het internet (links naar pagina’s). Wat ik me dus afvraag is hoe ver in het boek een onderscheid wordt gemaakt tussen deze twee types.

    Als je bijvoorbeeld naar het uitschakelen van een netwerk kijkt, is een scale free netwerk resistent tegen een willekeurige aanval, maar niet resistent tegen een gerichte aanval. Daarbij is een scale-free netwerk vatbaar voor epidemieen.

    In ieder geval, netwerken blijven erg interessant, hier wat links voor het slapen gaan:
    http://en.wikipedia.org/wiki/Scale-free_network
    http://globalguerrillas.typepad.com/globalguerrillas/2004/05/scalefree_terro.html

    en dit (academische) praatje van Albert-Laszlo Barabasi, schrijver van een boek dat je ook moet lezen: Linked: How Everything Is Connected to Everything Else.
    http://forum.wgbh.org/wgbh/forum.php?lecture_id=1995

  2.  -  03 juni
      05:37

    Dank voor deze aanvulling Rutger; je hebt absoluut gelijk dat er verschil bestaat tussen de verschillende netwerken. Ben ook benieuwd of Beckstrom daar in zijn boek op terugkomt (ga het boek zeker bestellen). Voor zover ik kan herinneren maakte hij dit onderscheid in ieder geval niet in zijn presentatie.

    Wellicht dat iemand al het boek heeft gelezen en daar iets over kan zeggen?

  3.  -  03 juni
      06:10

    Frank Janssen heeft inmiddels ook zijn verslag van The Next Web online staan. Ik heb twee foto’s van hem gebruikt en toegevoegd aan mijn verslag hierboven.

  4.  -  03 juni
      06:40

    Ik had al eens van zijn verhaal gehoord maar nooit goed in verdiept tot jullie verslagen. Ik vind het een interessant gedachtengang. Wat ik me afvraag bij deze redenering is hoe dit opgaat voor samenwerkingsverbanden in de marketing- en reclamewereld. Denk aan de bureaustructuren. Waar ligt daar de sweet spot? En zou je ook binnen bureaustructuren met dit gedachtengoed kunnen werken?

  5.  -  03 juni
      06:51

    Ik denk dat deze gedecentraliseerde netwerkorganisaties ook gelden in de marketing- en reclamewereld. Komende week zullen we daar vanuit Marketingfacts een eerste voorbeeld laten zien als we op DME het marketingfacts netwerk gaan lanceren: een netwerk van 13 bureaus die zich gezamenlijk positioneren.

  6.  -  03 juni
      09:38

    Small is the new big. Naast het voordeel van een gerichte aanval te kunnen weerstaan heeft dit bij losse organisaties nog een ander groot voordeel. Namelijk dat van gedrevenheid en controle.

    De controle bij een kleine organisatie loopt per definitie sneller, efficienter en goedkoper dan die bij een grote organisatie. Er is namelijk nagenoeg altijd een direct belang van de directeur (aandeelhouder) en een organisatie kan dus sneller en wendbaarder zijn.

    Daarnaast heb je bij een decentraal model van losse ondernemers het feit dat iedereen werkt voor zijn eigen geld en je geen ‘ik werk maar van 9 tot 5′ mensen erbij zal hebben.

    Bram Alkema van Leylines omschreef dit goed door te zeggen dat het moment dat een van de units te groot zou worden, meer dan 20 man bijvoorbeeld, je het moest verkopen en er een samenwerking mee aan moet gaan. Anders wordt een bedrijf onbestuurbaar.

    Small is the new big.

  7.  -  03 juni
      09:45

    @Bram: Volgens mij heb je ook Seth Godin gelezen ;-)

  8.  -  03 juni
      12:10

    Erg inspirerend, inderdaad. Ga mijn oude “out of control” van Kevin Kelly uit midden jaren ’90 weer af stoffen: dat boek gaat alleen maar over netwerken en hun eigenschappen.

    Is dit de nieuwe manier om je te organiseren ? Nee, het is een aloude manier van organisatie naast het centralistische model.

  9.  -  03 juni
      12:16

    @Marco: naam is nog steeds Bas :)

    En dat boek staat (net als deze) nog op mijn verlanglijstje.

  10.  -  03 juni
      03:26

    Hmmm, hoe kom ik nu bij Bram? Excuses, bedoel natuurlijk Bas!

  11.  -  03 juni
      04:26

    Marco, goed verslag. Niks beter dan na een presentatie weer ff opgefrist te worden! Heb je nav deze theorie nagedacht over de organisatie binnen MarketingFacts?

    Overigens denk ik dat die 5e platenlabel BMG of Sony is. De fusie tussen Sony en BMG vond pas plaats in 2004, hierna waren er inderdaad nog maar 4.

    http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/18467580

  12.  -  03 juni
      07:35

    [quote]Aan de hand van voorbeelden uit de geschiedenis zet Beckström zijn metafoor kracht bij. Hij laat zien hoe Hernán Cortés in 1519 in een periode van slechts twee jaar het machtige rijk van de Azteken veroverde en daarmee het begin inluidde van de Spaanse kolonisatie van Zuid-Amerika. Dit in tegenstelling tot de moeizame strijd die in Noord-Amerika werd gevoerd tegen de Apaches van Geronimo.[/quote]

    Ik ben niet bij de presentatie geweest en heb het boek evenmin gelezen (het staat in backorder inmiddels), maar ik vind het voorbeeld erg gezocht. Zo kan je als tegenvoorbeeld stellen dat tijdens WOII het 3e rijk juist een sterke leider nodig had en profiteerde van een gedecentraliseerd netwerk van staten (vergelijkbaar met het gebrek aan slagkracht van de EU nu tegenover de centrale overheid van de VS). Maar misschien is dat ook wel wat met de sweet-spot bedoeld wordt.

    In mijn ogen is de centralisatie/decentralisatie-kwestie vooral een punt van timing en een manier om organisaties/netwerken te laten groeien. Organisaties/netwerken starten volgens mij namelijk altijd klein en centraal en worden aangestuurd door mensen met een bepaalde visie. Decentralisatie is dan het logische gevolg om gebruikers te trekken die de visie ondersteunen en het netwerk laten groeien.

    Dat resulteert bijvoorbeeld in Microsoft, die vanuit een bepaalde visie met een mailservice (hotmail, centralisatie) komt & gebruikers die dit idee oppakken en enkele wensen hebben (hotmail-gebruikers, decentralisatie). Nogal logisch is het dan als organisaties luisteren naar hun klanten. Klanten krijgen daarmee invloed, die lijkt op ownership (lees: decentralisatie). In een zakelijke context blijft er echter altijd een eigenaar van het netwerk, die de kop van de spin is (en het geld verdient!). Als de eigenaars van hyves/digg/technorati/welke netwerkorganisatie dan ook besluiten te stoppen, houdt het netwerk op te bestaan, zolang er geen alternatieven ontstaan.

    Dit alles is overigens niet nieuw. Sterker nog, het speelt in de bedrijfskunde als sinds de jaren 60 (oa met de beschrijving van profit/cost/revenue-centers). Het klinkt mij dan ook erg als oude wijn in nieuwe zakken in de oren.

  13.  -  03 juni
      07:46

    @Bart: met je eens dat de voorbeelden af en toe ver gezocht zijn. Bovendien slaan de Amerikanen regelmatig de plank mis als het gaat om de geschiedenis van hun eigen land.

    Je geeft het zelf al aan en dat is dat decentralisatie niet de ultieme oplossing is maar dat je op zoek moet naar de optimale mix tussen decentralisatie en centralisatie. Inderdaad de sweet spot.

    Heb het boek zelf ook nog niet gelezen dus ik ben benieuwd naar de diepgang achter deze sweet spot.

    To be continued…

  14.  -  03 juni
      08:52

    De vraag is ook een beetje of het 2.0 is (de nieuwe term voor ‘nieuw’) of dat het een andere beschrijving van een bekend fenomeen. Tot nu toe mis ik dat een beetje bij de hele 2.0 beweging.

    Ben wel erg benieuwd naar het boek, al moet ik zeggen dat de lat behoorlijk hoog ligt sinds The big Moo – een boek dat eigenlijk totaal niet ingaat op ‘the next web’, maar meer op algemeen geldende achterliggende principes.

  15.  -  03 juni
      09:21

    Nee, ik vind het voorbeeld niet gezocht. De val van het Rijk van Azteken (of toch Inca’s ?) is een exxtreem geval van centralisatie, waarbij het verwijderen van de kop de rest van de organisatie in verval laat gaan.

    Ja, decentralisatie/centralisatie is van alle tijden. Maar opvallend is dat de glorierijke veldslagen/oorlogen, etc. allemaal voorbeelden geven van centraal = beter dan decentraal.

    Niet zo gek, want als je niet kan vechten tegen een vijand, dan zijn er ook geen veldslagen te winnen.

    Zie maar : van de Vietnamoorlog tegen de US, de Hollanders versus de Spanjaarden, het Franse verzet tegen de Duitsers, Joegoslaven tegen de Duitsers en Guerilla-oorlogen in het algemeen : ze hebben niet dezelfde uitstraling als enorme clashes tussen 2 wereldlegers.

    Tijd voor herwaardering van decentrale organisatie, dus. O.a.met dit boek.

  16.  -  03 juni
      09:28

    Herwaarding van de decentrale organisatie? Dat klinkt goed, maar veel organisaties zijn wereldwijd al lang (sinds de jaren 60) gedecentraliseerd, dat is iets wat al een hele tijd speelt en absoluut niet nieuw is.

    Stuur de voorzitter van de ABN Amro weg en de ABN valt echt niet om.

  17.  -  05 juni
      05:56

    Ook hier nog een uitgebreid verslag van Rod Beckstrom’s presentatie:
    http://vint.sogeti.nl/?p=41#more-41

  18.  -  30 juni
      10:33

    Zie ook het videoverslag van zijn recente presentatie bij GoogleTalk.

  19.  -  12 oktober
      10:14

    Vijf grote maatschappijen zijn:

    Sony, EMI, BMG, Universal Music en Warner Brothers

    Pagina 43 van het boek

Plaats een bericht

Geschreven door:
Geplaatst op:
02 juni 2007

Nieuwsbrief

Meld u aan voor onze nieuwsbrief en blijf up-to-date!

Terug naar boven